نقشه زمین شناسی چین

1. جغرافیای فیزیکی

دامنه این مجموعه نقشه شرق چین است ، از جمله جیانگ سو ، ژجیانگ ، فوجیان ، جیانگشی ، آنهویی ، تایوان و شانگهای. این مکان در ساحل جنوب شرقی کشور من واقع شده است ، در شمال با شاندونگ ، در غرب با هنان ، هوبئی و هونان و در جنوب با گوانگدونگ واقع شده است. ، در مرز دریای زرد و دریای چین شرقی در شرق ، مساحت زمین حدود 650،000 کیلومتر مربع و سطح زمین 2 تا 5 است. آب و هوای منطقه توسط رودخانه هوآی به عنوان منطقه معتدل گرم و نیمه گرمسیری تقسیم می شود. منطقه در منطقه Xuhuailian آب و هوای موسمی گرم و نیمه مرطوب گرم است. جنوب جیانگ سو ، آنهویی ، جیانگشی ، فوجیان ، ژجیانگ و شانگهای همه مرطوب نیمه گرمسیری هستند به جز مناطق ساحلی که تحت تأثیر تنظیم آب و هوای دریایی قرار دارند. آب و هوای موسمی ، به طور کلی باران در بهار و باران شدید در تابستان ، مناطق ساحلی در اواخر تابستان و پاییز تحت تأثیر توفان قرار می گیرند ، که تأثیر خاصی بر فعالیت های تولیدی خواهد داشت.

1. توپوگرافی

شرق چین را می توان به دو واحد ژئومورفیک عمده تقسیم کرد: دامنه شمالی کوه Dabie Mountain-Susong-Chaohu-Chuxian-Yangzhou-Yixing-Changxingzi-Hangzhou-Shaoxing-Ningbo به عنوان مرز ، شمال و شرق مرز دشت است ؛ مرز جنوبی و غربی تپه های متوسط ​​و کم ارتفاع است. سطح منطقه در غرب زیاد و در شرق کم است. تپه ها و کوه های غرب بیش از 70٪ از کل مساحت را تشکیل می دهد و شرق تحت سلطه دشت ها است.

منطقه کوهستانی و تپه ای کم ارتفاع شامل تپه ها و تپه های کم ارتفاع در منطقه مرزی ژجیانگ و آنهویی ، تپه ها و تپه های کم ارتفاع در شرق جیانگشی ، تپه های وسط جیانگشی ، تپه های کم ارتفاع و مرزی است از هونان و جیانگشی ، تپه های کم سنگ آتشفشانی در فوجیان و ژجیانگ ، کوه های کم ارتفاع و میانی فوجیان و کوه های بزرگ و کوچک در حوضه. کوههای بالای 1000 متر از سطح دریا شامل کوه دابی ، کوه Huangshan ، کوه Jiuhua ، کوه Wuyi ، کوه Nanling ، کوه Jiuling ، کوه Mufu ، کوه Luoxiao ، کوه Suzhe ، کوه Zhejiang جنوبی ، Baishanzu ، Piyunling ، جنوب Yandang Mountain ، کوه Bei Yandang ، کوههای میندونگ و غیره

این دشت ها عمدتاً شامل دشت هوآنگوائی ، دلتای رودخانه یانگ تسه ، دشت هوآبی ، دشت دریاچه پویانگ و دشت نینگشائو است. همچنین یک سری دشت های کوچک در جنوب ژجیانگ و فوجیان شرقی وجود دارد ، مانند دشت ون (لینگ) هوانگ (سنگ) ، دشت ون (ایالت) روئی (آن) ، دشت ژانگژو ، دشت فوژو ، دشت پوتیان ، دشت کوآنژو ، و غیره.

2. سیستم آب و دریاچه

سیستم آب شمالی در این منطقه به دو حوزه رودخانه اصلی رودخانه یانگ تسه و رودخانه هوآی تعلق دارد. رودخانه هوائی از قسمت شمالی آنهویی و جیانگ سو عبور می کند و انشعابات اصلی آن یینگه ، زایفی ، گووه ، هویه و پیه است. رودخانه هوآی در اصل مستقیم به دریا می ریزد. بعداً ، سیستم آب هوآبی با تغییر مسیر رودخانه زرد در جنوب به هم ریخت. رسوبات مسیرهای رودخانه پایین هواوی را مسدود کرده و برای تشکیل دریاچه هونگزه تجمع می یابد. جریان آب به سمت جنوب یا کانال اصلی آبیاری هدایت می شد. در شمال مسیر قدیمی رود زرد ، ییهه ، شوهه ، لیوتانگهه ، یانهه و ... وجود دارد و در جنوب کانال های سیشوی ، ژونگ یونه ، لیونه ، چوانچانگه و تونگیانگ وجود دارد.

رودخانه یانگ تسه از هوبئی از طریق جیانگشی ، آنهویی و جیانگ سو عبور می کند و در ووسونگکو در شانگهای وارد دریا می شود. دریاچه پویانگ که به رودخانه یانگ تسه متصل است ، به پنج سیستم آبی گنجیانگ ، فوهه ، شیوشویی ، سین کیانگ و پوجیانگ در جیانگشی می پیوندد. رودخانه چیوپو ، رود یوکسی ، رودخانه چینگئی و ... عمده شاخه های اصلی رودخانه یانگ تسه در جیانگ سو رودخانه Qinhuai و رودخانه Chuhe هستند. کانال بزرگ ، رود Danjin Cao ، رود Xicheng ، رود Dongqing ، رود Wangyu ، رود Liu و سایر سیستم های آبی که به قسمت جنوبی جیانگ سو می ریزند ، به دریاچه Taihu متصل می شوند و رودخانه های ژجیانگ Xitiaoxi ، رود Jingxi و رودخانه شانگهای Huangpu را گرد هم می آورند. ، تشکیل یک بافت متقاطع از کانال ها ، هزاران دریاچه و صدها دریاچه. آویز شبکه آب Jiangnan. به جز برخی از سیستم های آبی در جیانگشی جنوبی و آنهویی جنوبی ، بیشتر سیستم های آبی در جنوب منطقه به حوضه های رودخانه ساحل جنوب شرقی تعلق دارند.

رودخانه هایی که به طور مستقیم در ژجیانگ وارد دریا می شوند عبارتند از: تیائوکسی ، رودخانه کیانتانگ ، کائو&# 39 ؛ رودخانه ، رود یونگ جیانگ ، رودخانه ووجیانگ ، رودخانه اوجیانگ ، رودخانه فیون و رود آوجیانگ. در این میان رودخانه کیانتانگ بزرگترین رودخانه در منطقه ژجیانگ است. از مرز آنهویی ، ژجیانگ و جیانگشی سرچشمه می گیرد و به خلیج هانگزو می ریزد. طول آن 494 کیلومتر است و حوضه مربوط به یک سوم منطقه&# 39 استان است.

فوجیان یک سیستم آب مانند شبکه است ، از شمال به جنوب با جیاوکسی ، هوتونگشی ، مینجیانگ ، جین جیانگ و جیولونجیانگ. رودخانه مینجیانگ بزرگترین سیستم آبی با سه منبع جیانکسی ، فوتونکسی و شاکسی است که منشا in همه آنها از کوه ووی است. سرشاخه های پایین دست شامل جیوکسی و دازانگشی در شرق فوژو هستند که با دو شاخه به دریای شرق چین تزریق می شوند. طول کل 577 کیلومتر است و حوضه تقریباً نیمی از مساحت استان&# 39 را تشکیل می دهد. دومین رودخانه جنوبی جنوبی رودخانه Jiulong است ، جریان اصلی 258 کیلومتر طول دارد.

حوضه های مختلف رودخانه در منطقه فوق از نظر منابع آب سطحی غنی هستند. جریان آب ترانزیت خارجی 1080.3 میلیارد متر مکعب است که رود یانگ تسه 10395 میلیارد متر مکعب ، رود هوآیه 32.4 میلیارد متر مکعب و رودخانه یشو 8.4 میلیارد متر مکعب است. سیستم های آب جنوبی بیشتر از استان های فوجیان ، ژجیانگ و جیانگشی سرچشمه می گیرند که متوسط ​​رواناب سالانه آنها 445.9 میلیارد متر مکعب است.

دریاچه های اصلی منطقه دریاچه Taihu ، دریاچه Poyang ، دریاچه Chaohu ، دریاچه Weishan ، دریاچه Hongze ، دریاچه Dongqian ، دریاچه Yangcheng ، West Lake ، Long Lake و غیره است. حجم ذخیره سازی تنظیم شده 154.2 میلیارد متر مکعب است.

3. اقلیم

منطقه گسترده و آب و هوا قابل تغییر است. خط کانال اصلی آبیاری Huaihe-Subei خط تقسیم بین منطقه معتدل گرم و منطقه نیمه گرمسیری است. از شمال به جنوب ، از یک آب و هوای موسمی گرم و نیمه معتدل گرم به یک منطقه آب و هوایی موسمی مرطوب نیمه گرمسیری و گرمسیری منتقل می شود. این منطقه به طور کلی تحت تأثیر اقیانوس قرار دارد. در تابستان بارانی است. میزان بارش سالانه به طور متوسط ​​حدود 800-2000 میلی متر است که از شمال به جنوب افزایش می یابد. میزان بارندگی در تابستان حدود 36٪ -60٪ از میزان بارش سالانه است. دمای متوسط ​​سالانه بین 13-22 است. چهار فصل مشخص است ، و حداقل درجه حرارت -23.1 درجه سانتی گراد است (5 فوریه 1969 ، دریاچه Qingyi ، Shuyang). بیشینه حداکثر دمای 41/9 درجه سانتیگراد (6 اوت 1966 ، Changhua ، Lin'an). دوره بدون سرما 200 تا 270 روز است. عمده فاجعه های هواشناسی شامل خشکسالی تابستان ، موج سرما ، توفان ، باران ، یخبندان ، باد گرم خشک و تگرگ است.

4. منطقه ساحلی

خط ساحلی این منطقه حدود 6654 کیلومتر امتداد دارد ، خط ساحلی پر پیچ و خم است ، بندرها و جزایر زیادی وجود دارد. در میان آنها ، منطقه لیانیونگانگ در انتهای شمالی ساحلی سنگی است ، ساحل سوبئی و ساحل شانگهای شن و ماسه آبرفتی و سواحل گل آلود هستند. جنوب خلیج هانگزو ساحلی سنگی است و شبه جزیره های بزرگتر در شرقی ژجیانگ شامل شبه جزیره چوانشان ، شبه جزیره شیانگشان ، شبه جزیره چومن-یوهوان و غیره است ، بندرهای بزرگتر شامل خلیج هانگزو ، خلیج شیانگشان ، خلیج سانمن ، خلیج تایژو ، خلیج ونژو و غیره جزایر ساحلی خال خال است. جزایر بزرگتر شامل Zhoushan ، Daishan ، Liuheng ، Jintang ، Nantian ، Sijiao ، Dongtou و غیره است. بیش از 50 بندر طبیعی در این منطقه وجود دارد که بندر شانگهای بزرگترین بندر منطقه است و بندر Lianyungang در حال ساخت است اروپا پل شرقی پل قاره آسیا ، بندر نینگبو بیلون و مجمع الجزایر ژوشان در حال حرکت به سمت بندر شرقی چین هستند. همچنین بندرهای مهمی مانند بندر نانتونگ ، بندر جیاوجیانگ ، بندر ونژو ، بندر فوژو و بندر کوآنژو وجود دارد.

2. مروری بر زمین شناسی

شرق چین در حاشیه قاره فعال اقیانوس آرام غربی (همچنین به عنوان حاشیه قاره جنوب شرقی چین شناخته می شود) واقع شده است ، و توسط کمربند دره ریفت تایوان در شرق محدود شده است ، از جمله بلوک یانگ تسه ، اورگن کاتایزیا ، بلوک چین شمالی ، و حوضه آرک گلی اقیانوس آرام غربی. چین های کالدونیایی در پایان بلوک های سیلورین ، بلوک های کاتایزیا و یانگ تسه سرانجام با هم درگیر شدند و بلوک چین جنوبی را تشکیل دادند ، با درگیری نئوپروتروزوییک به زیرزمین دگرگونی کم عمق کم عمق و بلوک های دگرگونی دیرینه و مزوپروتروزوییک ؛ پالئوزوئیک اواخر تا تریاس میانی عمدتا دریاهای کم عمق بودند پس از جنبش هندوزینی ، کل منطقه به یک بلوک زمینی یکپارچه تبدیل شد. در دوره Yanshanian ، سیستم دینامیکی تکتونیکی یک انتقال از یک ساختار ضربه EW به یک ساختار ضربه ای NE-NNE ، و یک ساختار تحت سلطه ماگما فشرده سازی را تجربه کرد تبدیل سیستم کوهزایی به حوضه کششی و سیستم محدوده تحت سلطه افزونه. مزوزوئیک و سنوزوئیک ساحلی اقیانوس آرام فعالیت های حاشیه ای قاره ای قوی دارد. این تعامل چندین صفحه اصلی مانند اوراسیا ، اقیانوس سرخپوشان-آسیا ، ایساوا / کورا و دریای فیلیپین را تجربه کرده است. دو سیستم دینامیکی زمین ساختی پی در پی رخ داده است. تبدیل بزرگ (انتقال T3-K1 از دامنه تکتونیکی شرق-غرب پارینه-آسیا به NE به حاشیه قاره سرخپوشان-اقیانوس آرام ؛ تبدیل سیستم قوس الکتریکی با افزایش فشار فشرده سازی K2-E به حوضچه شکاف درون قاره ای نازک کششی) ، هندوچین-یانشان یک گروهی از خطوط ساختاری تشکیل شده توسط حرکت نزدیک به روند EW است ، و دیگری روند NE-NNE است. حوضه های گسل درون قاره ای توسعه یافته و فعالیت ماگمایی قوی است.