در تطبیق رنگ پلاستیکی، ما باید برخی از ویژگی های محصولات مستربچ به منظور انجام بهتر تطبیق رنگ پلاستیکی، به منظور جلوگیری از حوادث غیر ضروری می دانیم.
در مقاله امروز به توضیح مقاومت در برابر مهاجرت و مقاومت آب و هوا از محصولات مستربچ رنگ زمانی که آنها در تطبیق رنگ استفاده می شود.
اول، مقاومت در برابر مهاجرت
مهاجرت رخ داده در پلاستیک معمولاً با یخ زدگی و رنگ آمیزی دود مشخص می شود.
فراستینگ به مهاجرت رنگ کننده از بدنه پلاستیکی به سطح محصول اطلاق می شود، در حالی که دود به مهاجرت رنگ کننده به محصول یا حلال پلاستیکی مجاور اشاره دارد.
تصویر
به طور کلی رنگدانه های آلی محلول در روغن ها و پلاستیک سازها مستعد مهاجرت هستند.
پدیده مهاجرت رنگ آمیزی به این دلیل رخ می دهد که نیروی اتصال مولکول های رنگین بزرگ نیست که باعث می شود مولکول های رنگین پوست توانایی شنای آزادانه در رسین ماتریس را داشته باشد. بنابراین می توان این را در نظر گرفت که سفت بودن زنجیره مولکولی پلاستیک و تنگی بین مولکول ها مربوط به مهاجرت رنگین پوست است.
سفتی، اتصال نزدیک بین مولکول های رسین، برای پریستالز مولکول های رنگ مساعد نیست، زمانی که مقدار پلاستیک ساز افزایش می یابد، ساختار مولکولی رسین شل می شود و به این ترتیب تعامل بین زنجیره های مولکولی پلیمری را کاهش می دهد، به طوری که فرصت مهاجرت افزایش می یابد.
ساختار مولکولی رنگدانه ها نیز در مهاجرت رنگین پوستان تأثیر دارد.
رنگدانه هایی با زنجیره های مولکولی کوتاه و وزن مولکولی نسبی پایین به طور کلی احتمال مهاجرت بیشتر است، به ویژه هنگامی که تعداد زیادی پلاستیک ساز در پلاستیک ها مانند پلی وینیل کلرید نرم استفاده می شود. از رنگدانه هایی که وزن مولکولی نسبی پایینی دارند باید تا حد امکان اجتناب کرد.
رنگدانه های آلی ماکرومولکولی به دلیل اندازه مولکولی بزرگ شان کمتر محلول هستند، بنابراین می توانند از مهاجرت اجتناب کنند.
رنگدانه های غیر عضوی عموماً مهاجرت نمی کنند.
دوم ، مقاومت در برابر آب و هوا
محصولات پلاستیکی باید زمان استفاده خاصی داشته باشند، به طوری که ارزش استفاده داشته باشند، به ویژه در استفاده در فضای باز از محصولات و محصولات مورد استفاده در محیط خاص، الزامات رنگین پوست مقاومت آب و هوایی خوبی دارد.
تأثیر محیط بر رنگدانه عمدتاً عوامل زیر را در نظر می گیرد: روشنایی، باران و آلاینده هایی مانند اسید و آلکالی در جو.
رنگدانه های خاصی رنگ های مختلفی را هنگام قرار گرفتن در معرض نور نشان می دهند.
بیشتر رنگدانه های غیر عضوی مقاومت نور خوبی دارند و تنها چند نوع رنگدانه غیر عضوی به دلیل تغییرات در ترکیب کریستال یا شیمیایی آن ها پس از تابش توسط نور تیره می شوند.
مقاومت نور رنگدانه ها و رنگ های آلی به طور کلی بدتر از رنگدانه های غیر آلی است، اما رنگدانه های آلی مانند فتالوسیانین ها مقاومت نور خوبی دارند.
محو شدن، تیره شدن، یا تغییر تونای یک رنگ کننده، معمولاً ناشی از گروه های واکنشی در رنگدانه ها است.
این گروه های واکنش پذیر می توانند با آب و مواد شیمیایی موجود در جو به ویژه اسید، آلکالی و آلاینده های دود در مناطق صنعتی تعامل داشته باشند.
به عنوان مثال زرد کادمیوم با ترکیبی از آب و نور خورشید تغییر رنگ می دهد، در حالی که ریسول قرمز یک رنگدانه مونوازو است که بارش نمک های فلزی است، و به این ترتیب هم توسط آلکالی و هم اسید در هوا تغییر رنگ می دهد.
