مجموعه ای از بررسی های اخیر از یارانه های جهانی سوخت فسیلی، از جمله از موسسات مالی در سطح جهانی مانند صندوق بین المللی پول، آژانس های آب و هوایی و اتاق های فکر مستقل، به طرز شگفت آوری نتایج ثابتی پیدا کرده اند: یارانه های جهانی به سوخت های فسیلی به ویژه در کشورهای توسعه یافته همچنان بالا باقی مانده است.
بر اساس آخرین تحلیل صندوق بین المللی پول، زغال سنگ، نفت و گاز در سطح جهانی به لحن ۵٫۹ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۰، یا ۱۱ میلیون دلار در دقیقه یارانه داده شد. از این تعداد تنها 8 درصد یارانه های صریح هستند، در حالی که 92 درصد باقی مانده یارانه های ضمنی هستند که عمدتا معافیت های مالیاتی است.
صندوق بین المللی پول دریافت که پنج کشور از جمله آمریکا، هند و ژاپن دو سوم یارانه سوخت فسیلی را به خود حساب می کنند. کم قیمت شدن همچنین منجر به مصرف بیش از حد سوخت های فسیلی شده است که داده ها نشان می دهد ۴۷٪ گاز طبیعی و ۹۹٪ زغال سنگ با کمتر از نیمی از هزینه واقعی خود قیمت گذاری شده اند.
به گزارش آژانس بین المللی انرژی، یارانه سوخت های فسیلی راهی برای «کاهش مصنوعی قیمت ها» و تشویق مصرف بیش از حد سوخت های پر کربن است، با اثرات منفی زیست محیطی و بهداشتی که معادل 2.6tn دلار - 8.1tn دلار هزینه دارد.
به گزارش IEA، بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰، برق تولید شده توسط سوخت های فسیلی به طور دسته جمعی نزدیک به ۷۵ درصد از کل یارانه ها را دریافت کرد. یارانه سوخت فسیلی در سال ۲۰۲۰ به پایین ۱۰ ساله کاهش یافت چرا که همه گیر COVID-19 تقاضای سوخت را کاهش داد و باعث سقوط قیمت نفت شد، اما در سال ۲۰۲۱ اپیدمی کاهش یافت، تقاضا دوباره برداشت و همراه با عرضه ناکافی، یارانه سوخت فسیلی از سال ۲۰۲۰ ۱۴۲٪ برای سال افزایش یافت.
به همین ترتیب، مطالعه ای از سوی اتحاد طبیعت کسب و کار و گروه آب و هوایی تیم B دریافت که با وجود تعهد به تسریع در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، یارانه های حمایت کننده از صنایع آلوده کننده مانند زغال سنگ، نفت و گاز به طور محافظه کارانه حداقل ۱٫۸ تریلیون دلار در سال، یا ۲٪ تولید ناخالص داخلی جهانی تخمین زده می شود.
اتحاد برای کسب و کار طبیعت گفت : ادامه یارانه های بالا برای سوخت های فسیلی زد مقابله با وعده کاهش بحران آب و هوا.
مایک تابوت، تحلیلگر ارشد ابتکار ردیاب کربن، یک اتاق فکر بین المللی، تاکید کرد که کشورهای توسعه یافته باید راه را در یارانه دادن به سوخت های فسیلی رهبری کنند.
بر اساس یک نظرسنجی جدید موسسه بین المللی توسعه پایدار که یک اتاق فکر مستقل است، یارانه انرژی فسیلی در اقتصادهای توسعه یافته در سال های اخیر «کسب و کار طبق معمول» بوده است. به عنوان مثال در کانادا چهار استان بزرگ تولید کننده انرژی فسیلی آن - آلبرتا، بریتیش کلمبیا، ساسکاچوان و نیوفاندلند و لابرادور - در سال مالی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ در مجموع ۲٫۵ میلیارد دلار یارانه برای سوخت های فسیلی فراهم کردند. آلبرتا، استان شن های نفتی، بیشترین یارانه سوخت فسیلی را در سی ۱٫۳ میلیارد دلار دارد و پس از آن بریتیش کلمبیا با سی ۷۶۵ میلیون دلار است.
بر اساس تحلیل UNDP، جهان هر سال سه برابر بیشتر از آنچه برای ریشه کن کردن فقر شدید نیاز دارد، صرف یارانه سوخت فسیلی می کند و این باید از طریق اصلاحات تدریجی تغییر کند.
